குளித்தல் = குளிர்வித்தல்

குளியல் !

--------------

            உண்மையில் நம்மில் பல பேருக்கு எதற்காக குளிக்கிறோம் என்றே தெரியவில்லை. 

அழுக்கு போகவா.....! நிச்சயம் கிடையாது.....!

மாத மளிகை பட்டியலில் சோப்பு டப்பாவை வாங்கி அடுக்கி வைத்து கொள்கிறோம். 

சோப்பு எதற்காக கண்டுபிடிக்கப்பட்டது தெரியுமா... கப்பலில் இயந்திரத்தோடு இயந்திரமாக வேலை செய்வோருக்கு உடலில் திட்டு திட்டாக ஆயில் படிந்துவிடும்.

இந்த கடின எண்ணெய்யை நீக்குவதற்காக சோப்பு பயண்படுத்தினார்கள். கப்பலில் மட்டும் அல்ல எண்ணெய் புழங்கும் மற்ற இடங்களிலும் கூட இது பயன்பட்டது. 

சோப்பு போடுவதற்கு நாம் எந்த கப்பலில் வேலை பார்த்தோம். எந்த சேறு, சகதி எண்ணெய்க்குள் புரண்டு எழுந்து வந்தோம். 

வணிக பெருமுதலை கும்பல் சும்மா இருப்பார்களா, ஆயிலில் புரண்டெழுந்து வேலை செய்வோர் மட்டுமே பயண்படுத்தி வந்த இந்த சோப்பை, 

எல்லோரும் பயண்படுத்தும் படி பல திட்டம் தீட்டி. கிருமி உருவாக்கி, அதன் மேல் பயம் உருவாக்கி. 

நடிகர்களை நடிக்க விட்டு. நம் தலையில் கட்டிவிட்டார்கள்.

இதன் மூலம் என்ன ஆனது..

சோப்பு போட்டு நம் தோல்களின் மேல் இயற்கையாக உருவாகும் மெல்லிய பாதுகாப்பு கொழுப்பு படலத்தை நீக்கி விட்டேம், இப்பொழுது பாதுகாப்பற்ற நிலை உருவாகிறது. இதை திரும்ப சீர் செய்யவே உடல் பெரும்பாடுபடுகிறது. 

நமக்கு வாய் முகத்தில் மட்டும் அல்ல தோலின் மேல் இருக்கும் ஒவ்வொறு வியர்வை துவாரங்களும் வாயே. சோப்பை போடுவதன் மூலம் வியர்வை துவாரம் வழியே இரசாயண நச்சு இரத்தத்தில் கலந்து கல்லீரலை பாதிக்கிறது. 

சோப்பு போடுவதன் மூலம் தோல் மூலமாக நம் உடல் கிரகிக்கும் பிரபஞ்ச சக்தி தடுக்கப்படுகிறது. 

இன்னும் இதன் தீமைகள் பல உண்டு. சொல்லி மாளாது. 

நாம் சோப்பு போடுவதற்கு எந்த சேறு, சகதி, எண்ணெய் இயந்திரங்களுக்குள் புரண்டு வருவதில்லை.

சரி பின் எதற்கு தான் குளிக்கிறோம் என்று கேட்கிறீர்களா....?

குளியல் = குளிர்வித்தல்

குளிர்வித்தலோ மருவி குளியல் ஆனது.

மனிதர்களுக்கு உள்ள 75% நோய்களுக்கு காரணம் அதிகப்படியான உடல் வெப்பம்.

இரவு தூங்கி எழும்போது நமது உடலில் வெப்பக் கழிவுகள் நேங்கியிருக்கும். 

காலை எழுந்ததும் இந்த வெப்பகழிவை உடலில் இருந்து நீக்குவதற்காக குளிந்தநீரில் குளிக்கிறோம்.

வெந்நீரில் குளிக்க கூடாது. எண்ணெய் குளியலின் போது மட்டுமே மிதமான வெந்நீர் பயன்படுத்த வேண்டும்.

குளிர்ந்த நீரை அப்படியே மொண்டு தலைக்கு ஊற்றிவிடக்கூடாது. இது முற்றிலும் தவறு.

நீரை முதலில் காலில் ஊற்ற வேண்டும், பின், முழங்கால், இடுப்பு, நெஞ்சு பகுதி, இறுதியாக தலை. 

எதற்கு இப்படி. காலில் இருந்து ஊற்றினால் தான் வெப்பம் கீழிருந்து மேல் எழும்பி, விழி மற்றும் காது வழியாக வெளியேறும். 

நேரடியாக தலைக்கு ஊற்றினால் வெப்பம் கீழ் நோக்கி சென்று வெளியில் போக முடியாமல் உள்ளேயே சுழன்று கொண்டிருக்கும். 

இப்பொழுது நம் முன்னோர்களின் குளியல் முறையை கண்முன்னே கொண்டு வாருங்கள்.

குளத்தில் ஒவ்வொறு படியாக இறங்குவார்கள். காலில் இருந்து மேல் நோக்கி நினையும். வெப்பம் கீழ் இருந்து மேல் எழுப்பி இறுதியில் தலை முங்கும் போது கண், காது வழியே வெப்பக் கழிவு வெளியேறிவிடும். 

இறங்கும் முன் ஒன்று செய்வார்கள் கவனித்ததுண்டா. உச்சந்தலைக்கு சிறிது தண்ணீர் தீர்த்தம் போல் தெளித்துவிட்டு இறங்குவார்கள்.

இது எதற்கு... உச்சந்தலைக்கு அதிக சூடு ஏறக்கூடாது. சிரசு எப்போதும் குளிர்ச்சியாக இருக்க வோண்டும். 

எனவே உச்சியில் சிறிது நினைத்து விட்டால் குளத்தில் இறங்கும் போது கீழ் இருந்து மோலாக எழும் வெப்பம் சிரசை தாக்காமல் காது வழியாக வெளியேறிவிடுகிறது.

வியக்கவைக்கிறதா... !  நம் முன்னோர்களின் ஒவ்வொறு செயலுக்கும் ஆயிரம் அர்த்தங்கள் உண்டு.

குளித்துவிட்டு சிறிது நேரம் ஈரத் துணியோடு இருப்பது மிக நல்லது.

அதே ஈரத்துணியோடு நாம் அரச மரத்தை சுற்றி வந்தால் 100% சத்தமான பிராணவாயுவை நமது உடல் தோல் மூலமாக கிரகித்துக்கொள்ளும். 

பித்தம் நீங்கி பிராணவாயு அதிகரித்தால் அனைத்து நோய்களும் ஓடிவிடும். 

புத்தி பேதலிப்பு கூட சரியாகும். 

குளியலில் இத்தனை விடையங்கள் இருக்கும் போது. குளியல் அறை என்றாலே அதில் ஒரு ஹீட்டர் வேர, இப்படி சுடு தண்ணீரில் சோப்பும், ஸ்சேம்பையும் போட்டு குளிச்சிட்டு வந்தா நாம நோயாளியா இல்லாம வேற எப்படி இருப்போம். 

குளிக்க மிக நல்ல நேரம் - சூரிய உதயத்திற்கு முன்

குளிக்க மிகச் சிறந்த நீர் - பச்சை தண்ணீர்.

குளித்தல் = குளிர்வித்தல்

குளியல் அழுக்கை நீக்க அல்ல

உடலை குளிர்விக்க. 

இறைவன் கொடுத்த இந்த உடல் மீது உங்களுக்கு அக்கறை இருந்தால் மாற்றிக்கொள்ளுங்கள்.

நலம் நம் கையில்

நன்றி

நம்பியவர்க்கே அனைத்தும் கிடைக்கும் ....

ஒரு முறை சிவனும் பார்வதியும் பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள். அப்போது பார்வதி கேட்டார் 

“ஐயனே கங்கையில் குளித்தால் அனைவருக்கும் மோட்சம் என சொல்கிறார்களா? ஆனால் குளிக்கும் அத்தனை பேரும் மோட்சத்துக்கு வந்தால் மோட்சம் தாங்காதே அது ஏன் அப்படி நடக்கவில்லை “ என கேட்டார்.

சிவன் சொன்னார் ”அது ஏன் எனும் காரணத்தை விளக்குகிறேன் என்னோடு வா, ஆனால் இப்படியே வராதே இருவரும் வயதான பெரியவர்களாக போவோம் வா” என அழைத்து சென்றார்  

கங்கைக்கரையினை அடைந்த சிவன் ”நான் இப்போது கங்கையில் விழுந்து விடுவேன் நீ உதவிக்கு யாரையாவது கூப்பிடு ஆனால் இது வரை பாவமே செய்யாதவர்கள் மட்டுமே வந்து காப்பாற்றுங்கள் “ என கூறிச்சென்று ஆற்றில் விழுந்ததை போல நடித்தார் 

உடன் பார்வதி தேவி அங்கிருந்தவர்களை உதவிக்கு அழைத்தார். 

அழைத்த்தவுடன் ஓடி வந்தவர்களிடம் தேவி ”பாவம் செய்யாதவர்கள் மட்டும் போய் காப்பாற்றுங்க” என கூறினார். 

உடனே ஓடி வந்தவர்கள் அனைவரும் பின்வாங்கினார்கள், அனைவரும் தயங்கி தயங்கி செய்வதறியாது சிலையனை நின்றார்கள். சூத்தரதாரியோ நன்றாகவே நடித்து கொண்டிருந்தார். 

அப்போது எங்கிருந்தோ ஓடி வந்த இளைஞன் ஒருவன் ஓடி சென்று எம்பிரானை காப்பாற்றி கரை சேர்த்தான். மக்களுக்கு எல்லாம் அதிர்ச்சி எப்படி ஒருவன் பாவமே செய்யாமல் இருக்க முடியும் ? என நினைத்து அவனை ஆச்சரியத்துடன் பார்த்தனர்.

 உடன் பார்வதி அன்னை “ அப்பா நீ பாவமே செய்யவில்லை யா? “ என வினவினார். அவன் சொன்னான்” எனக்கு எதுவுமே தெரியாது அம்மா. கங்கையில் குளித்தால் பாவம் போகுமென கேள்விப்பட்டு இருக்கேன் அப்படியிருக்கும்போது கங்கையில் இறங்கியவுடன் என் பாவங்கள் மறைந்து விடுமல்லவா அப்புறம் என்னால் அவரை காப்பாற்ற முடியுமென நினைத்தேன் நம்பி செய்தேன் அவ்வளவுதான் அம்மா” என்றான். 

முதியவர் சொன்னார் " குளிக்கும் அனைவரும் நம்பிக்கையோடு குளிப்பதில்லை கடமைக்கு தான் கங்கை ஸ்நானம் செய்கிறார்கள். நம்பி செய்பவர்கள் மட்டுமே மோட்சம் போக முடியுமென்பது அவர்களுக்கு தெரியாது அதனால் தான் மோட்சம் நிரம்பவேயில்லை “ 

என சொல்லி அழைத்து சென்றார் 

நம்பியவர்க்கே அனைத்தும் கிடைக்கும் ....

வாய்ப்புக்கள்

குட்டி கதை...

ஒரு கம்ப்யூட்டர் நிறுவனத்தில் தரை துடைக்கும் வேலைக்கு ஒருவன் விண்ணப்பித்திருந்தான்.

தரை துடைத்துக் காட்டச் சொன்னார்கள். நன்றாகத் துடைத்தான். அடுத்து சின்னதாய் ஒரு இண்டர்வியூ. கடைசியில் அவனிடம்

தகவல் சொல்வதற்காக ஈமெயில் முகவரி கேட்டார்கள்.

‘ஈ மெயிலா? எனகக்கு ஈ மெயில் இண்டர்நெட்டெல்லாம் தெரியாதே’

என்றான் துடைக்க வந்தவன். ‘கம்ப்யூட்டர் நிறுவனத்தில் வேலை பார்க்க விரும்புகிறவனுக்கு ஈமெயில் முகவரி இல்லயா? ச்சே!’ என்று அவனை அனுப்பி விட்டார்கள்.

வேலை இல்லை என்றதும் அவனுக்கு என்ன செய்வதென்று தெரியவில்ல. கையில் 10 டாலர்கள் இருந்தன. அதைக் கொண்டு

மார்க்கெட்டில் வெங்காயம் வாங்கினான். பக்கத்து குடியிருப்புப் பகுதியில் கூவிக் கூவி விற்றான் 10 டாலர் லாபம் கிடத்தது.

மீண்டும் வெங்காயம் மீண்டும் விற்பன. இப்படியே கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் விற்று சில வருடங்களில் பெரிய வெங்காய வியாபாரி ஆகிவிட்டார்.

இந்தச் சூழ்நிலயில் ஒரு வங்கிக் கணக்கு திறப்ப சம்பந்தமாக, ஒரு வங்கி ஊழியர் அவரிடம் பேச வந்திருந்தார்.

அவனுடய ஈமெயில் முகவரி கேட்டார்.

வியாபாரி,

‘ஈமெயில் முகவரி இல்லை’ என்று பதிலளிக்க,

‘ஈமெயில் இல்லாமலே இந்தக் காலத்தில் இவ்வளவு முன்னேறி விட்டீர்களா?

உங்களுக்கு மட்டும் ஈமெயில், இண்டர்நெட்டெல்லாம் தெரிந்திருந்தால்…?’

என்று ஆச்சர்யமாய்க் கேட்டார் வங்கி ஊழியர்.

‘அதெல்லாம் தெரிந்திருந்தால் ஒரு கம்ப்யூட்டர் நிறுவனத்தில் தரை

துடைததுக் கொண்டிருப்பேன்’ என்றார் வியாபாரி.........!!!

நீதி: வாய்ப்புக்கள் விலகும்போது கவலைபடாதே..எல்லாம் நன்மைக்கே என்று எண்ணி தொடர்ந்து முயற்சி செய்தால் மிகபெரும் வெற்றி உனக்காக காத்திருக்கும்.

நம்பியவர்க்கே அனைத்தும் கிடைக்கு

நம்பியவர்க்கே அனைத்தும் கிடைக்கும் ....

ஒரு முறை சிவனும் பார்வதியும் பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள். அப்போது பார்வதி கேட்டார் 
“ஐயனே கங்கையில் குளித்தால் அனைவருக்கும் மோட்சம் என சொல்கிறார்களா? ஆனால் குளிக்கும் அத்தனை பேரும் மோட்சத்துக்கு வந்தால் மோட்சம் தாங்காதே அது ஏன் அப்படி நடக்கவில்லை “ என கேட்டார்.

சிவன் சொன்னார் ”அது ஏன் எனும் காரணத்தை விளக்குகிறேன் என்னோடு வா, ஆனால் இப்படியே வராதே இருவரும் வயதான பெரியவர்களாக போவோம் வா” என அழைத்து சென்றார்

கங்கைக்கரையினை அடைந்த சிவன் ”நான் இப்போது கங்கையில் விழுந்து விடுவேன் நீ உதவிக்கு யாரையாவது கூப்பிடு ஆனால் இது வரை பாவமே செய்யாதவர்கள் மட்டுமே வந்து காப்பாற்றுங்கள் “ என கூறிச்சென்று ஆற்றில் விழுந்ததை போல நடித்தார்

உடன் பார்வதி தேவி அங்கிருந்தவர்களை உதவிக்கு அழைத்தார்.

அழைத்த்தவுடன் ஓடி வந்தவர்களிடம் தேவி ”பாவம் செய்யாதவர்கள் மட்டும் போய் காப்பாற்றுங்க” என கூறினார்.

உடனே ஓடி வந்தவர்கள் அனைவரும் பின்வாங்கினார்கள், அனைவரும் தயங்கி தயங்கி செய்வதறியாது சிலையனை நின்றார்கள். சூத்தரதாரியோ நன்றாகவே நடித்து கொண்டிருந்தார்.

அப்போது எங்கிருந்தோ ஓடி வந்த இளைஞன் ஒருவன் ஓடி சென்று எம்பிரானை காப்பாற்றி கரை சேர்த்தான். மக்களுக்கு எல்லாம் அதிர்ச்சி எப்படி ஒருவன் பாவமே செய்யாமல் இருக்க முடியும் ? என நினைத்து அவனை ஆச்சரியத்துடன் பார்த்தனர்.

உடன் பார்வதி அன்னை “ அப்பா நீ பாவமே செய்யவில்லை யா? “ என வினவினார். அவன் சொன்னான்” எனக்கு எதுவுமே தெரியாது அம்மா. கங்கையில் குளித்தால் பாவம் போகுமென கேள்விப்பட்டு இருக்கேன் அப்படியிருக்கும்போது கங்கையில் இறங்கியவுடன் என் பாவங்கள் மறைந்து விடுமல்லவா அப்புறம் என்னால் அவரை காப்பாற்ற முடியுமென நினைத்தேன் நம்பி செய்தேன் அவ்வளவுதான் அம்மா” என்றான்.

முதியவர் சொன்னார் " குளிக்கும் அனைவரும் நம்பிக்கையோடு குளிப்பதில்லை கடமைக்கு தான் கங்கை ஸ்நானம் செய்கிறார்கள். நம்பி செய்பவர்கள் மட்டுமே மோட்சம் போக முடியுமென்பது அவர்களுக்கு தெரியாது அதனால் தான் மோட்சம் நிரம்பவேயில்லை “

என சொல்லி அழைத்து சென்றார்

நம்பியவர்க்கே அனைத்தும் கிடைக்கும் ....

உங்கள் சங்கடங்களைப் போக்கவும்,சந்தோஷத்தை நிலைக்க வைக்கவும்

💥ஒரு சமயம் அர்ஜுனனும்,கிருஷ்ணரும் பூங்கா ஒன்றில் உலவிக் கொண்டிருந்தார்கள்.

அப்போது வானத்தில் ஒரு பறவை பறந்து கொண்டிருந்தது.

கிருஷ்ணர் அதைப் பார்த்தார்.அதை அர்ஜுனனுக்கும் காட்டினார்.

💥"அர்ஜுனா,அது புறா தானே.?" என்று கேட்டார் கிருஷ்ணர்.

" ஆமாம் கிருஷ்ணா,அது புறா தான்.!" என்றான் அர்ஜுனன்.

💥சில விநாடிகளுக்குப் பிறகு,

"பார்த்தா,எனக்கென்னவோ அந்தப் பறவை பருந்தைப் போல் தெரிகிறது.!" என்றார் கிருஷ்ணர்.

அடுத்த விநாடியே,"ஆமாம்.....ஆமாம் ...அது பருந்து தான்.!"

என்று சொன்னான் அர்ஜுனன்.

💥மேலும் சில விநாடிகள் கழித்து

"அந்தப் பறவையை உற்றுப் பார்த்தால்,அது கிளியாக இருக்கலாம் என்று தோன்றுகிறது.!"

கிருஷ்ணர் சொல்ல,

கொஞ்சமும் தாமதிக்காமல் ," தாங்கள் சொல்வது சரிதான்...அது கிளி தான் .!" என பதிலளித்தான் அர்ஜுனன்.

💥இன்னும் கொஞ்சம் நேரமானதும்,

"அர்ஜுனா,முதலில் சொன்னது எல்லாம் தவறு.இப்போது தான் தெளிவாகத் தெரிகிறது.

அது ஒரு காகம்.!" கள்ளச் சிரிப்புடன் கூறினார் கிருஷ்ணர்.

"நிஜம் தான் கிருஷ்ணா...அது 

காகமே தான்...சந்தேகமே இல்லை.!"

பதிலளித்தான் அர்ஜுனன்.

💥" என்ன நீ ,நான் சொல்வதை எல்லாம் அப்படியே ஏற்றுக் கொள்கிறாயே.! உனக்கென்று எதுவும் யோசிக்கத் 

தெரியாதா.?"

கிருஷ்ணர் கொஞ்சம் கோபம் கொண்டவர் போல் கேட்டார்.

"கிருஷ்ணா, என் கண்ணை விடவும்,அறிவை விடவும் எனக்கு உன் மேல் மிகுந்த நம்பிக்கை இருக்கிறது.நீ ஒன்றைச்

சொன்னால் ,அது பருந்தோ,காகமோ,

புறாவோ எதுவானாலும் அதை அதுவாகவே மாற்றும் ஆற்றல் உன்னிடம் இருக்கிறது.

அதனால் நீ என்ன சொல்கிறாயோ,அப்படித் தானே அது இருக்க முடியும்.

தெய்வத்தின் வாக்கினை விட வேறு எதன் மேல் நான் நம்பிக்கை வைக்க முடியும்.?" அமைதியாகச் சொன்னான் ,அர்ஜுனன்.

இந்த நம்பிக்கை தான் பகவானை எப்போதும் அர்ஜுனன் பக்கத்திலேயே இருக்க வைத்தது.

கடவுள் மேல் சந்தேகம் இல்லாமல் ,நம்பிக்கை வையுங்கள்.

அவர் நினைத்தால் எப்படிப்பட்ட சூழலையும் மாற்ற முடியும் என்பதை உணருங்கள்.

உங்கள் சங்கடங்களைப் போக்கவும்,சந்தோஷத்தை நிலைக்க வைக்கவும்

கடவுளால் மட்டுமே முடியும் என்பதை உணருங்கள்

100000 ரூபாய்

ஒரு இரும்பு துண்டின் விலை 250 ரூபாய்

அதை ஒரு குதிரை லாடமாக மாற்றினால் அதன் மதிப்பு 1000 ரூபாய்

ஊசிகளாக மாற்றினால் அதன் மதிப்பு 10000 ரூபாய்

விலையுயர்ந்த கடிகாரத்தின் கம்பி சுருளாக மாற்றும் போது அதன் மதிப்பு 100000 ரூபாய்

உங்கள் சொந்த மதிப்பு நீங்கள் எதுவாக இருக்கிறீர்களோ அதை கொண்டு தீர்மானிக்கப்படுவதில்லை. ஆனால் உங்களிலிருந்து நீங்கள் எதை உருவாக்கிறீர்களோ அதைக் கொண்டு தான் தீர்மானிக்கப்படுகிறது. 

நீங்கள் எப்படி உருவாக்கி உங்கள் மதிப்பை தீர்மானிக்கப்போகிறீர்கள் என்பது உங்கள் கையில் தான் உள்ளது

இனிய காலை  வணக்கம்

ஒரு தந்தை மகளின் உரையாடல் - பெண்ணைப் பெற்றவர்கள் அவசியம் படிங்க.

ஒரு தந்தை மகளின் உரையாடல் - 

பெண்ணைப் பெற்றவர்கள் அவசியம் படிங்க.

--------------------------------------------------

அவர் சிரித்துக்கொண்டே என்னிடம் சொன்னார் “குளிர் காலம் பாருங்க, இருட்டா இருக்குன்னு பொண்ணோட ஸ்கூல் பஸ் வர்ற இடம் வரைக்கும் நான் காலேல துணைக்குப் போறேன். அப்போ நாங்க தனியா எங்களுக்குள்ள பேசிக்குவோம். 

அவ , ஒரு வாரம் முன்னாடி இப்படி ஒரு காலை நடையில் , “அப்பா , ஒண்ணு சொன்னா கோவிச்சுக்க மாட்டீங்களே?” அப்படின்னாள்...

“மாட்டேன், தாராளமாச் சொல்லு”

”அந்த 304-ல இருக்கானே, ராகுல் ? அவன் என்னப் பாத்து சிரிக்கறான்”

“சரி” என்றேன் கொஞ்சம் எச்சரிக்கையாக. 

அவனுக்கு இவளை விட ஒரு வயசு கூட இருக்கும். 12ம் வகுப்பு.

”மொதல்ல அந்த பையங்கிட்ட ஒழுங்காத்தான்ப்பா பேசிட்டிருந்தேன். நாலுநாள் முன்னாடி, திடீர்னு அவன் ‘நீ எனக்கு ஸ்பெஷல் ப்ரெண்டு’ன்னான்.”

“நீ என்ன சொன்னே?”

“ம்ம். .. நானும்..  Shut Up-னு முதல்ல சொல்லிட்டேன். ஆனா, அவனைப் பாக்கறப்போ என்னமோ ஒரு மாதிரி படபடன்னு வருதுப்பா. “

நான் மவுனமாக இருந்தேன்.

“இது தப்பாப்பா? எனக்கு ரொம்ப பயம்ம்மா இருக்கு. நான் தப்பு பண்றேனோ?”

நான் இன்னும் அமைதியாக நடந்தேன்.

“அப்பா” என்றாள். பெண் குரல் உடைந்து, ரோடு என்றும் பார்க்காமல் திரும்பி, என் கைகளைப் பிடித்துக்கொண்டு “சாரிப்பா, நான் தப்பா ஏதேனும் சொல்லிட்டேனோ? சாரி..  சாரி” என்று அழுதாள்.

“இல்லேம்மா., நினைச்சுப் பாத்தேன். நீ ஒன்ணாங் கிளாஸ்ல இருக்கறச்சே, ஸ்கூல்ல க்ளாஸ்லயே உச்சா போயிட்டே. ஸ்கர்ட் எல்லாம் நனைஞ்சு .. It was a mess you know?. 

அந்த வயசுக் குழந்தைக்கு இயற்கை உபாதையை அடக்கத் தெரியாது. இப்ப நீ எவ்வளவு பெரிய , பொறுப்பான பெண்ணாயிட்டன்னு நினைக்கறச்சேயே, பெருமையா இருக்கு”

“அப்பா?” என்றாள் அவள் குழம்பிப்போய். இதுக்கும், அவள் சொன்னதுக்கும் என்ன தொடர்பு?ன்னு நினைச்சிருக்கலாம்.

“இப்போ கிளாஸ்ல இருக்கறச்சே பாத்ரூம் வந்ததுன்னு வைச்சுக்கோ. 

அது இயற்கைன்னு க்ளாஸ்லேயே போயிட முடியுமா? “

“சீ. ச்சீய்” என்றாள் அவள். 

வெட்கமாக, என் கையைக் கிள்ளினாள்.

“கிளாஸ் முடியற வரை அடக்கி வைச்சிருந்து, இண்டெர்வெல்ல ஓடிப்போறேல்ல? அதுமாதிரிதான். இந்த பையன் பத்தின உணர்ச்சியெல்லாம், இயற்கையோட வேலை. 

நாம படிக்கறச்சே இதைத் தவிர்த்திடணும். அப்புறம் காலம் வந்தப்போ அதும்பாட்டுக்கு நடக்கும்.”

அவள் கலங்கிய கண்களோடு ஒரு நிம்மதியுடன் என்னைப் பார்த்தாள்.

“So, இனிமே அந்தப் பையனைப் பார்த்தா பாத்ரூம்னு ஞாபகம் வரும் இல்லையா?”

“உவ்வே” என்றாள் போலியாக வாந்தி எடுப்பதாகக் காட்டி. பஸ் திருப்பத்தில் வந்திருந்தது. 

எப்படி ஒரு நாசூக்கான விஷயத்தை,”நாயே, அதுக்குள்ள காதல் கேக்குதோ?” என்றெல்லாம் பொங்காமல், மிக அமைதியாக ஒரு பொறுப்புணர்வுடன் கையாண்டு இருக்கிறார்?

வளர்ப்பதில் நாமும் வளர்கிறோம்...

கடவுள் பக்தி என்றால் என்ன?

கடவுள் பக்தி என்றால் என்ன? 

          பூலோகத்தில் ஒரே தெருவில் ஒரு செருப்பு விற்கும் தொழிலாளியும், ஒரு செல்வந்தரும் இருந்தனர். செருப்புத் தொழிலாளி தினமும் தான் செருப்புக் கடையின் ஓரத்தில் பெருமாள் படம் ஒன்றை வைத்து அதை வணங்கி வந்தான். 

செல்வம் இல்லாவிட்டாலும் சந்தோசமும் மன அமைதியுடனும் இருந்தார்.  செல்வந்தரோ தினமும் காலையில் குளித்துவிட்டு, பல மணி நேரம் பூஜை புனஸ்காரம் எல்லாம் செய்வார். பல தலைமுறைக்கு காணும் செல்வம் இருந்தும் நிம்மதியின்றி வாழ்ந்து வந்தார்.

      ஒரு நாள் நாரத முனிவர் விஷ்ணுவைப் பார்த்து ”அந்தச் செல்வந்தர் மிகுந்த பக்திமானாக இருக்கிறார்; தினமும் உங்களுக்குப் பல மணி நேரம் பூஜை எல்லாம் செய்கிறார்.  அவர் நிம்மதியாய் வாழ, ஏதாவது செய்யக்கூடாதா?” என்றார்.

விஷ்ணுவும் அதற்குச் சம்மதித்துவிட்டு நாரதரை பூலோகத்துக்கு அனுப்பினார். போகும்போது நாரதரைப் பார்த்து, “நீங்கள் கீழே சென்று, ‘நான் நாரயணனிடமிருந்து வருகிறேன்,’ என்று செல்வந்தரரிடம் சொல்லுங்கள்.

 அவர் ‘தற்பொழுது நாராயணன் என்ன செய்துகொண்டு இருக்கிறார்?’ என்று கேட்பார். அதற்கு நீங்கள் ‘நாராயணன் தற்போது ஓர் ஊசியின் காது வழியாக யானையை நுழைத்துக்கொண்டு இருக்கிறார்’ என்று பதில் சொல்லுங்கள்” என்று சொல்லி அனுப்பினார்.

”அப்படியே அந்தச் செருப்பு தைக்கும் தொழிலாளியையும் போய்ப் பார்த்துவிட்டு வந்துவிடுங்கள்” என்று சொல்லி அனுப்பினார் விஷ்ணு.

நாரதரும் முதலில் அந்தச் செல்வந்தரின் வீட்டுக்கு சென்றர். பூஜை எல்லாம் முடித்துவிட்டு வந்த செல்வந்தர், நாரதரிடம், “நீங்கள் யார்?” என்று கேட்க, நாரதர் தான் நாரயணரிடமிருந்து வருவதாகச் சொல்கிறார். 

அதற்கு அந்தச் செல்வந்தர் “தற்போது நாராயணன் என்ன செய்துகொண்டு இருக்கிறார்?” என்று கேட்க, நாரதரும், நாராயணன் ஒர் ஊசியின் காதுவழியாக யானையை நுழைத்துக்கொண்டு இருப்பதை பார்த்தாகச் சொல்கிறார். அதற்கு அந்த செல்வந்தர் “அது எப்படி முடியும்? இது என்ன நடக்கிற காரியமா?” என்று கேட்டார்.

நாரதர் அடுத்தது அந்தச் செருப்புத் தொழிலாளியைப் பார்க்கச் சென்றார்.

 அவரிடமும் இதே சம்பாஷணை நடைபெற்றது. ஆனால் கடைசி பதிலுக்கு அந்தச் செருப்புத் தைக்கும் தொழிலாளி, “இதில் என்ன விந்தை? ஒரு பெரிய ஆலமரத்தை சின்ன விதையில் அடக்கியவர், பிரபஞ்சத்தை தன் வாயில் காண்பித்தவர், அவருக்கு யானையை ஊசியில் நுழைப்பது என்ன பெரிய விஷயமா?” என்று பதில் சொன்னார்.

அவர்கள் இருவரும் சொன்ன பதிலை நாராயணனிடம் வந்து சொன்னார் நாரதர்.  கடவுள் பக்தி என்பது, பூஜை, புனஸ்காரங்கள் செய்வது மட்டுமில்லை. 

இறைவனின் பாதத்தை பூரண நம்பிக்கையுடன், நீயே சரணம் என்று  பற்றுவதே ”உண்மையான பக்தி” இப்பொழுது தெரிகிறதா? ஏழையின் நிம்மதிக்கு காரணம் என்று பதிலளித்தார் நாராயணன்.

மகாபாரதப் போர் முடிந்த பல ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டன.

மகாபாரதப் போர் முடிந்த பல ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டன. காந்தாரி கொடுத்த சாபத்தின் விளைவாக யாதவர்களுக்குள் சண்டை நடந்து யாதவ குலம் முற்றிலும் அழிந்துபோனது. கிருஷ்ணரால் அதைத் தடுக்க முடியவில்லை. தனது அவதாரம் முடிவுக்கு வர வேண்டிய காலம் வந்துவிட்டதை அவர் உணர்ந்தார். அடர்ந்த புதர்கள் நிறைந்த ஒரு மரத்தடியில் கால்களை நீட்டி ஓய்வெடுத்துக்கொண்டிருந்தார்.

அப்போது ஒரு வேடன் எய்த அம்பு அவர் பாதத்தில் நுழைந்து உயிரைக் குடித்தது.

யாதவர்களும் கிருஷ்ணனும் இறந்த செய்தி ஹஸ்தினாபுரத்தை எட்டியது. தங்களுக்கும் முடிவு காலம் வந்துவிட்டதை தருமன் உணர்ந்தான். உலக வாழ்வைத் துறந்து செல்லலாம் என்று நினைத்தான். அவரது தம்பிகளும் திரௌபதியும் இதை ஒப்புக்கொண்டார்கள். எல்லா உறவினர்களையும் இழந்த அவர்களுக்கு இனியும் உயிர் வாழப் பிடிக்கவில்லை. அதுவும் தங்களுக்கு ஆருயிர் நண்பனாக இருந்த கிருஷ்ணனின் மறைவு அவர்களை மிகவும் பாதித்துவிட்டது.

அர்ச்சுனனின் மகன் அபிமன்யுவின் மகன் பரீட்சித்துக்குப் பட்டம் சூட்டிவிட்டுப் பாண்டவர்கள் பாஞ்சாலியுடன் நாட்டை விட்டுக் கிளம்பினார்கள். வடக்கில் இமயமலைக்கு அப்பால் இருக்கும் மேரு மலையை நோக்கிச் சென்றார்கள். உலக இன்பங்களையும் ஆசைகளையும் பந்த பாசங்களையும் அறவே துறந்து மேருமலையைக் கடப்பவர்கள் மனித உடலுடன் சொர்க்கத்துக்குச் செல்ல முடியும் எனச் சான்றோர்கள் சொல்லியிருக்கிறார்கள். அத்தகைய பயணத்துக்குத் தேவையான மனநிலையுடன் பாண்டவர்கள் துறவறம் பூண்டார்கள். மரவுரி தரித்துக்கொண்டு புறப்பட்டார்கள். அரச பதவியையும் அரண்மனைச் சுகங்களையும் துறந்து வாழ்க்கையின் மீதான ஆசையை விடுத்து, மோட்சம் நாடிச் சென்றார்கள்.

லட்சக்கணக்கான வீரர்களின் இறுதி யாத்திரையைத் தீர்மானித்த அந்த வீரர்கள் தங்களது இறுதி யாத்திரையைத் தாங்களே முடிவுசெய்தபடி கிளம்பினார்கள். அவர்களுடன் தருமபுத்திரன் வளர்த்துவந்த நாயும் உடன் சென்றது.

பின்தொடர்ந்த நாய்

மேரு மலைக்கு யாத்திரை செல்பவர்கள் திரும்பிப் பார்க்கக் கூடாது என்பது நியதி. தருமன், பீமன், அர்ச்சுனன், நகுலன், சகாதேவன், திரௌபதி ஆகியோர் ஒருவர் பின் ஒருவராகச் சென்றனர். அவர்களைத் தொடர்ந்து நாயும் சென்றது.

பாண்டவர்கள் பல நாட்கள் பயணம்செய்து இமயமலையை அடைந்தார்கள். அதைக் கடந்து சென்று மேரு மலையைத் தரிசித்தனர். மேரு மலையில் பயணம் சென்றபோது திரௌபதி சோர்ந்து விழுந்து இறந்து விட்டாள்.

அதைக் கண்டு அதிர்ச்சி அடைந்த பீமன், “திரௌபதி ஏன் வீழ்ந்துவிட்டாள்?” எனத் தன் அண்ணனிடம் கேட்டான். தருமன் திரும்பிப் பார்க்காமல் பதில் சொன்னான்: “ஐவரிடமும் சமமான அன்பு வைக்க வேண்டியவள், அர்ச்சுனனிடம் கூடுதல் அன்பைக் காட்டினாள். அதனால்தான் அவளால் இந்தப் பயணத்தில் தாக்குப்பிடிக்க முடியவில்லை.”

சிறிது நேரத்தில் சகாதேவன் மயங்கி வீழ்ந்தான் “சகாதேவன் ஏன் விழுந்தான்? என்று கேட்டான் பீமன். “தன்னிடம் உள்ள சாஸ்திர அறிவு வேறு யாரிடமும் இல்லை என்ற கர்வம்தான் காரணம்” என்றபடியே தருமன் திரும்பிப் பார்க்காமல் போய்க்கொண்டிருந்தான்.

அர்ச்சுனன் வீழ்ந்தான்

சிறிது நேரத்தில் நகுலன் சாய்ந்தான். பீமன் மீண்டும் காரணம் கேட்டான். தன்னை மிஞ்சிய அழகன் யாருமில்லை என்ற கர்வம்தான் காரணம் என்றான் தருமன். இப்போதும் திரும்பிப் பார்க்கவில்லை.

அடுத்து அர்ச்சுனன் விழுந்தான். “தனது வில்லாண்மை குறித்த கர்வம்தான் அவனை இந்தப் பயணத்தில் வீழ்த்தியது” என்றவாறு தருமன் போய்க்கொண்டிருந்தான்.

தனக்கும் தலை சுற்றுவதை பீமன் உணர்ந்தான். தள்ளாடி விழும் சமயத்தில் “என்னால் ஏன் தொடர்ந்து வர முடியவில்லை?” என்று கேட்டான். “உன்னைவிட பலமுள்ளவர்கள் யாருமில்லை என்னும் கர்வம்” என்று தருமன் சொல்லி முடிப்பதற்குள் பீமன் தன் கடைசி மூச்சை விட்டான்.

ஆசாபாசங்களையும் உலகியல் உணர்ச்சிகளையும் அறவே துறந்த தருமன் திரும்பிப் பார்க்காமல் போய்க்கொண்டே இருந்தான். நாய் மட்டும் அவனைத் தொடர்ந்தது.

மேரு மலையின் உச்சியை அடைந்தான். அப்போது அவரை சொர்க்கத்திற்கு அழைத்துச் செல்லத் தேவேந்திரனே விமானத்துடன் வந்தான். தருமன் விமானத்தில் ஏற முற்பட்டபோது அவனுடன் வந்த நாயும் ஏற முயன்றது. “நாய்க்குச் சொர்க்கத்தில் இடமில்லை” என்று கூறித் தடுத்தான் இந்திரன்.

விமானத்தினுள் வைத்த காலைப் பின்னுக்கு இழுத்துக்கொண்டான் தருமன். “என்னை நம்பி இத்தனை தூரம் வந்த நாயை விட்டுவிட்டு நான் மட்டும் எப்படி வர முடியும்? நான் இங்கேயே இருந்துவிடுகிறேன்” என்றான்.

அப்போது நாய் மறைந்தது. அங்கே தரும தேவன் நின்றார். “சொர்க்கமே கிடைக்கிறது என்றாலும் உன்னை நம்பி வந்த நாயைக்கூடக் கைவிடாத உன் குணத்தைப் பாராட்டுகிறேன். எத்தகைய சூழ்நிலையிலும் தரும நெறியிலிருந்து நீ பிறழவில்லை. இது நான் உனக்கு வைத்த சோதனை. முன்பு யட்சன் வடிவில் வந்து உன்னைச் சோதித்தேன். இப்போது நாய் வடிவில் வந்து சோதித்தேன். இந்தச் சோதனைகளில் நீ தேறிவிட்டாய். மகிழ்ச்சியோடு சொர்க்கத்துக்குச் செல்” என்று கூறி தரும தேவன் மறைந்தார்...

தொழில் ரகசியம்: முடிவு உங்கள் கையில்

உங்கள் மனதில் தோன்றுகிறது என்பதற்காக அது சரியாகத்தான் இருக்கும் என்று கண் மூடித்தனமாய் இருக்காதீர்கள். முடிவெடுக்க தேவையான அனைத்து செய்திகளையும் சேகரிக்கிறீர்களா என்று பாருங்கள். உங்கள் எண்ணத்தை பிரதிபலிக்கும் செய்திகளுக்கு மட்டுமே இடம் கொடுக்காதீர்கள். 

முடிவெடுக்கும் போது நடக்கும் தவறுகள் குறித்து மூன்றாவது வாரமாகத் தொடர்கிறோம். முடிவுகளில் தவறுகள் ஏற்படுவது பெரும்பாலும் முடிவெடுப்பவர் மனதில்தான் என்கிறார்கள் ’ஜான் ஹேமண்ட்’, ‘ரால்ஃப் கீனி’ மற்றும் ‘ஹோவர்ட் ரைஃபா’. ’ஹாவர்ட் பிசினஸ் ரெவ்யூ’வில் ‘The hidden traps in decision making’ என்ற ஆராய்ச்சிக் கட்டுரையில் நிர்வாகங்கள் தவறான முடிவெடுப்பதிலுள்ள உளவியல் ரீதியான புதைகுழிகளை பட்டியலிடுகின்றனர். அதில் சிலவற்றை இப்பொழுது பார்ப்போம். 

கன்ஃபர்மிங் எவிடென்ஸ் ட்ராப் (Confirming-evidence trap) 

தாம் நினைத்ததே சரி, தாம் நினைத் ததையே மற்றவர் சொல்லவேண்டும் என்று பலர் எதிர்பார்க்கிறார்கள். மாற்று கருத்து சரியானதாக இருந்தாலும் ஏற்க மறுக்கிறார்கள். மனதில் இருப்பதை உறுதி (கன்ஃபர்ம்) செய்யும் சாட்சிகளை (Evidence) மட்டுமே நாடுவதால் இதற்கு கம்ஃபர்மிங் எவிடென்ஸ் ட்ராப் என்று பெயர். 

மணி பத்திருக்கும் என்று நினைக் கிறோம். வாட்ச் இல்லை. அருகிலுள்ள நண்பரிடமும் வாட்ச் இல்லை. அவரிடம் ‘மணி பத்திருக்கும் இல்ல’ என்று கேட்கிறோம். அவர் ‘சே இருக்காது’ என்கிறார். ‘அட போய்யா கண்டிப்பா பத்திருக்கும்’ என்று அடித்துக் கூறுகி றோம். கூறியது ஞாபகம் வருகிறதா! 

அமெரிக்க ஆராய்ச்சி ஒன்றில் தூக்கு தண்டனையை ஆதரிக்கும் ஒரு அணியையும் அதை எதிர்க்கும் ஒரு அணியையும் அழைத்து அவர்களிடம் இரண்டு ஆராய்ச்சி அறிக்கைகள் தரப்பட்டன. ஒரு அறிக்கை அறிவியல் பூர்வமாக தூக்கு தண்டனை சரியே என்று விளக்கும் அறிக்கை. இன்னொரு அறிக்கை அறிவியல் பூர்வமாக ஆராய்ந்து தூக்கு தண்டனை தவறு என்று விளக்கும் அறிக்கை. இரண்டு அறிக்கைகளையும் இரு குழுக்களும் படித்தபின் அவர்களிடம் அந்த அறிக்கை தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியதா என்று ஆராயப்பட்டது. இரு குழுக்களும் தங்கள் எண்ணத்தை பிரதிபலித்த அறிக்கையிலுள்ள காரணங்களை மட்டுமே கணக்கிலெடுத்து ‘பார் நாங்கள் சொல்வதைத் தான் கூறியிருக்கிறார்கள்’ என்று சாதித்தது. என்னதான் அறிவியல் பூர்வமாக ஆதாரங்களும், மாற்றுக் கருத்தும் அளிக்கப்பட்டாலும் தங்கள் எண்ணத்தை கைவிட இரு குழுக்களும் தயாராக இல்லை. 

நிர்வாகங்களிலும் இதே கதைதான். எக்ஸ்போர்ட் கம்பெனி உரிமையாளர் ரூபாயின் மதிப்பு அடுத்த சில மாதங் களில் குறையும் என்று நினைக்கிறார். அதைக் கொண்டு உத்தி அமைக்க வேண்டும் என்பதால் இதைப் பற்றி ஏற்றுமதித் துறையில் உள்ள தன் நண் பரிடம் கேட்கிறார். அவர் ‘இல்லையப்பா, ரூபாயின் மதிப்பு கூடுமே ஒழிய குறையாது’ என்கிறார். ஏற்றுமதி நிறுவன உரிமையாளரோ கம்பெனி ஓனரோ ‘இந்தாளுக்கு என்ன தெரியும்’ என்று தான் நினைத்தபடி ரூபாய் மதிப்பு குறையும் என்றே உத்தி அமைக்கிறார். கன்ஃபர்மிங் எவிடென்ஸ் ட்ராப்பில் தொபுக்கடீர் என்று விழுகிறார்! 

கண்மூடித்தனம் வேண்டாம் 

உங்கள் மனதிற்கு சரியென்று பட்டதை, பட்டென்று தோன்றுவதை செய்யக்கூடாது என்றில்லை. பல சமயங்களில் உங்கள் அனுபவத்தின் காரணமாக அது சரியாகவே இருக்கலாம். உங்கள் மனதில் தோன்றுகிறது என்பதற்காக அது சரியாகத்தான் இருக்கும் என்று கண் மூடித்தனமாய் இருக்காதீர்கள். முடிவெடுக்க தேவையான அனைத்து செய்திகளையும் சேகரிக்கிறீர்களா என்று பாருங்கள். உங்கள் எண்ணத்தை பிரதிபலிக்கும் செய்திகளுக்கு மட்டுமே இடம் கொடுக்காதீர்கள். 

ஆலோசகர் அவசியம்

நீங்கள் எடுக்கும் முடிவில் தவறு இருந்தால் அதை உங்களிடம் கூற உங்கள் ஊழியர்கள் தயங்குவார்கள். படியளப்பவரிடம் பயம் இருக்காதா. இதற்கும், பொதுவாகவே உங்கள் மனசாட்சியாய் திகழ்வதற்கும் நல்ல நிர்வாக ஆலோசகரை நியமியுங்கள். உங்களுக்கு ஆமாம் போடும் ஆசாமியாய் இல்லாமல் நீங்கள் தவறான முடிவெடுக்கும் போது தட்டிக்கேட்கும் திறன் உள்ளவரை தேர்ந்தெடுங்கள். 

ஓவர் கான்ஃபிடன்ஸ் ட்ராப் (Over-confidence trap) 

பல நேரங்களில் முடிவெடுக்கையில் ஓரளவேனும் வருங்காலத்தை கணித்து முடிவெடுக்க வேண்டியிருக்கும். நம் கணிப்புகள் அனைத்துமே சரியாகத்தான் இருக்கும் என்று சொல்வதற்கில்லை. பல நேரங்களில் நம் கணிப்புகள் தவறாக அமைந்து அதனால் முடிவுகளும் தவறாகிப் போவதுண்டு. இது தெரிந்தும் பலர் வருங்காலத்தை கணிப்பதில் தான் கில்லாடி கிருஷ்ணன் என்று தங்களுக்கு தாங்களே கூறிக்கொண்டு தங்கள் கணிப்பில் அபரிமிதமான நம்பிக்கை வைத்து முடிவெடுக்கின்றனர். இந்த ஓவர் கான்ஃபிடன்ஸ் உடம்புக்கு ஆகாது. கம்பெனிக்கும் ஆகாது. சமயங்களில் கணிப்புகள் தவறாகிப் போய் முடிவுகள் அநியாயத்திற்கு தவறாகி கம்பெனியையே பாதித்துவிடுகின்றன. ‘நம்பியவன் கழுத்தறுத்தான்’ என்று கேள்விப்பட்டிருப்போம். தன்னையே ஓவராய் நம்பி கழுத்தறுபடுவது இந்த வகை! 

அன்றாட வாழ்க்கையில் ஓவர் கான்ஃபிடன்ஸ் ட்ராப்பில் எத்தனை தரம் விழுகிறோம் என்று நினைத்துப்பாருங்கள். வண்டி ஓட்டும் போது டிராஃபிக்கில் கிடைத்த கேப்பில் புகுந்து போய்விடலாம் என்று மற்றவர்கள் செல்லும் வேகத்தை குறைவாய் கணித்து நம் திறமை மீது ஓவர் கான்ஃபிடன்ஸ் வைத்து புகுந்து செல்ல முயற்சிக்கிறோம். சின்னதாய் இடித்து பெரியதாய் சண்டையில் இறங்குகிறோம். 

ரீகாலபிலிடி ட்ராப் (Recallability trap)

வருங்காலத்தையோ, நடக்க இருப்பதையோ கணிக்கும் போது நம்மையும் அறியாமல் கடந்த காலத்தில் அதை சார்ந்த, நம்மை மிகவும் பாதித்த விஷயத்தை கொண்டு கணிக்கிறோம். வாழ்வில் நடந்த ஒரு நிகழ்வை நினைவுகூர்ந்து (ரீகால்) அதன் தாக்கத்தில் முடிவெடுப்பதால் இதற்கு ரீகாலபிலிடி ட்ராப் என்று பெயர். 

நம்மில் பலர் உடற்பயிற்சி, வாக்கிங் செய்வதில்லை. சேனலை எழுந்து மாற்றச் சோம்பேறித்தனப்பட்டு ரிமோட்டோடு டீவி பார்க்க உட்காரும் கேஸ் தான் பலரும். ஆனால் நமக்கு மிகவும் நெருங்கியவருக்கு ஹார்ட் அட்டாக் வந்து ஹாஸ்பிடலில் மல்லாக்க மூக்கில் குழாயுடன் மூச்சை தவணை முறையில் விடுவதை பார்த்தால் போதும், அடுத்த நாள் முதல் அலாரத்தை நாமே எழுப்பி, அதுவரை வாழ்க்கையில் நடந்ததே கிடையாது என்பது போல் நடக்கிறோம். வீட்டிலுள்ளவர்கள் துரத்தி வந்து ‘போதுங்க, ப்ளீஸ் வீட்டுக்கு வந்திடுங்க’ என்று காலை பிடித்து கெஞ்சும் வரை அசுர வேகத்தில் வாக்கிங் போவோம். சிரிக்காதீர்கள், உண்டா இல்லையா! 

கணிப்புகள், பாதிப்புகள் 

மனதை பாதிக்கும் நிகழ்வுகள் அதைச் சார்ந்த வருங்கால கணிப்புகளை பாதிக்கும் என்று கண்டுபிடித்திருக்கிறார்கள். ஒரு ஆராய்ச்சியில் ஆண்கள் மற்றும் பெண்கள் பெயர்கள் கொண்ட லிஸ்டுகள் தயாரிக்கப்பட்டன. எல்லா லிஸ்டுகளிலும் சரிசமமான பெயர்கள் இருந்தாலும் சில லிஸ்ட்டுகளில் பிரபலமான ஆண்களின் பெயர்கள் அதிகம் இடம்பெற்றிருந்தது. வேறு சில லிஸ்ட்டுகளில் பிரபலமான பெண்களின் பெயர்கள் அதிகம் இடம்பெற்றிருந்தது. லிஸ்டில் உள்ள பெயர்கள் படிக்கப்பட்டு ஆண்கள் பெயர் அதிகமா, பெண்கள் பெயர் அதிகமா என்று மக்களிடம் கேட்கப்பட்டது. எல்லா லிஸ்டிலும் ஆண்கள், பெண்கள் பெயர்கள் சம அளவில் இருந்தாலும் பிரபலமான ஆண்கள் பெயர் அதிகமிருந்த லிஸ்ட்டை படிக்கக் கேட்டவர்கள் அந்த லிஸ்ட்டில் ஆண்களின் பெயர் அதிகம் இருப்பதாய் கூறினர். பிரபல பெண்கள் பெயர் அதிகம் இருந்த லிஸ்ட்டை கேட்டவர்கள் பெண்கள் பெயரே அதிகம் என்றனர். நம் மனமே நம்மை எப்படி ஏமாற்றுகிறது பார்த்தீர்களா? 

நிர்வாக முடிவெடுக்கும் போது ரீகாலபிலிடி ட்ராப்பில் விழாமல் இருக்க ஒரே வழி முடிவெடுக்க தேவையான செய்திகளில் நம் பழைய நினைவுகளின் தாக்கம் அதிகம் இருக்கிறதா என்று சரிபார்த்து முடிந்த வரை முடிவெடுக்க சேகரித்த செய்திகளின் உண்மைத் தனத்தை உறுதி செய்வது தான். 

முடிவெடுக்கும் போது நம்மை முட்டித் தள்ள முயற்சிக்கும் புதைகுழி களில் விழாமல் இருப்பது எளிதல்ல. எடுத்தவுடன் எல்லாருக்கும் இது வந்து விடாது. பிரம்மப் பிரயத்தனப்பட வேண்டும். பாடுபடவேண்டும். இல்லை, இத்தனை கஷ்டப்பட முடியாதென்றால் இருக்கவே இருக்கிறது பல்லாங்குழி போல் புதைகுழிகள். அதில் விழுவது ரொம்பவே ஈசி! 

சாய்ஸ் இஸ் யுவர்ஸ்! 

satheeshkrishnamurthy@gmail.com